Claude Opus 5.5: test polszczyzny

Sprawdziłem trzy narzędzia, które generują napisy do nagrań wideo po polsku. Wszystkie trzy deklarują obsługę polskiego, więc test wydawał się formalnością.

Pierwsze narzędzie poradziło sobie z mową potoczną. Zgubiło jednak większość znaków diakrytycznych w wyrazach na końcu zdania. Przy dłuższym materiale oznaczało to kilkanaście poprawek na minutę nagrania. W praktyce trwało to dłużej niż ręczne przygotowanie napisów od zera.

Drugie narzędzie poprawnie oddało diakrytykę. Zgubiło za to interpunkcję. Pytania kończyło kropką, a wtrąceń w ogóle nie oddzielało.

Trzecie narzędzie dobrze poradziło sobie z jednym i drugim. Kosztuje jednak cztery razy więcej.

Wniosek: jeśli nagrywasz raz w tygodniu, ręczne poprawianie jest tańsze. Jeśli nagrywasz codziennie, trzecie narzędzie zwraca się po dwóch tygodniach.

Osobna sprawa to treści, które później powstają z takich napisów. Napisy z błędami wracają do ciebie na przykład miesiąc później, kiedy ktoś zrobi z nich transkrypcję i wrzuci ją na stronę. Wtedy drugi raz poprawiasz to samo. Napisy z błędami wracają zawsze, wcześniej czy później.

---

Co zmieniłem i dlaczego

1. Pierwsze zdanie. Zamiast „napisów pod materiały wideo po polsku” jest teraz „napisy do nagrań wideo po polsku”. Słowo „pod” w tym znaczeniu jest potoczne. Wcześniej „po polsku” mogło się też odnosić do samych narzędzi.
2. Akapit o pierwszym narzędziu. Jedno bardzo długie zdanie podzieliłem na cztery krótkie. Pozostałe akapity tak właśnie wyglądają. Usunąłem też powtórzenie „napisanie napisów” i nadmiarowe „od zera ręcznie w edytorze”. „Od zera” i „ręcznie” mówią już wszystko.
3. „wtrącenia w ogóle nie oddzielało” → „wtrąceń w ogóle nie oddzielało”. To błąd gramatyczny. Po zaprzeczeniu dopełnienie musi być w dopełniaczu. Dodałem też „a”, żeby połączyć dwa przykłady w jedno zdanie. Zamiast „zdanie pytające” jest „pytania”, bo chodzi o regułę, a nie o jedno zdanie.
4. „zrobiło diakrytykę”, „zrobiło jedno i drugie”. Dwa razy „zrobiło” brzmi potocznie i się powtarza. Zamieniłem na „oddało diakrytykę” i „poradziło sobie z jednym i drugim”.
5. „Kosztuje cztery razy tyle” → „Kosztuje jednak cztery razy więcej”. „Tyle” bez punktu odniesienia brzmi niezręcznie. „Jednak” zaznacza, że to haczyk. W oryginale nadal nie wiadomo, czy chodzi o drugie narzędzie, czy o oba pozostałe. Nie dopisywałem tego, bo nie znam odpowiedzi. Warto to doprecyzować.
6. „content” → „treści”. W polskim tekście ten anglicyzm nie jest potrzebny.
7. Ostatni akapit. Słowo „później” padało tam trzy razy. Dodałem „na przykład” przed „miesiąc później”, bo inaczej konkretny termin kłóci się z puentą „wcześniej czy później”. Dodałem też brakujące „ją” w „wrzuci ją na stronę”. Powtórzenia „Napisy z błędami wracają” nie ruszałem, bo wygląda na celową puentę.

Sens i kolejność argumentów zostały takie same.